تبلیغات
دانلود رایگان مقاله آی اس آی درخواستی( Free DOWNLOAD ISI Papers )،بانک و مرجع مقالات علمی و تخصصی، پروژه، دریافت و دانلود رایگان+مجلات و نشریات آی اس آی - دانشگاه های ما و مشکلی به نام «آی.اس.آی»
 
دانلود رایگان مقاله آی اس آی درخواستی( Free DOWNLOAD ISI Papers )،بانک و مرجع مقالات علمی و تخصصی، پروژه، دریافت و دانلود رایگان+مجلات و نشریات آی اس آی
علم و گسترش آسان و ارزان و با کیفیت(هدف ما هموار کردن مسیر پژوهش) Easy, cheap and high quality science and development
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : edy
--------------------------------

--------------------------------------------------------------
برای عضویت در "سیمرغ سعادت" و دریافت مطالب قرار گرفته در بلاگ از طریق ایمیل تان و اطلاع از بروزرسانی ، کافی است در خبر نامه زیر عضو گردید .





Powered by WebGozar



 
نویسندگان
نظرسنجی
در چه زمینه ای فعالیت را افزایش دهیم؟















 
>translator
Powered by Translate
>translator
 undefined 
Bookmark and Share
دکتر ناصر فکوهی: انتشار گزارش های رده بندی دانشگاه های جهان که معمولا در آنها، وضعیت دانشگاه های ایران و خاور میانه به طور کلی در وضعیت مطلوبی قرار ندارد و اصولا به جز دانشگاه های آمریکایی، حتی دانشگاه های اروپای قاره ای(یعنی به جز دانشگاه های بریتانیا) نیز در آنها در رده های پائینی قرار دارند و از دانشگاه های آسیایی نیز معمولا جز چند دانشگاه چین و هند و آسیای جنوب شرقی، نامی دیده نمی شود، همواره بهانه ای به وجود می آورد که این پرسش مطرح شود که: برای بهبود وضعیت دانشگاه های کشور و حضور بین المللی بهتر و بیشتر چه باید کرد؟ دولت ایران در چند دوره اخیر با هر راه و روشی که در زمینه علوم داشتهاند ظاهرا این اصل را پذیرفته اند که جای گرفتن ایران و دانشگاهیان ایرانی در عرصه های بین المللی از طریق حضور آنها در مجلات علمی راه حل  سهل الوصولی است که می تواند این موقعیت را تغییر دهد. برای این کار نیز روش انتخاب شده پیوند دادن  موضوع استخدام و ارتقا و پیشرفت دانشگاهیان به نوشتن مقالات علمی - پژوهشی در مجلات موسوم به «آی.اس.آی»(یکی از سیستم های طبقه بندی متعددی که امروز در جهان برای مقالات و مجلات علمی وجود دارد)  شده است. و باز بیشترین اصرار بر ارتقا علم و دانش در حوزه علوم موسوم به علوم طبیعی یا «دقیقه» و به طور کلی علوم پایه است و گاه نیز دیده می شود که پیشرفت هایی که در زمینه چاپ مقالات علمی در  این زمینه(شیمی، فیزیک و ریاضیات  و غیره) به صورت مبالغه آمیزی سخن به میان آورده می شود. چند سال پیش که صحبت «آی.اس.آی» برای ارتقا پیش آمده بود، نگارنده در سخنرانی ها و نوشته های مختلفی و در جلسات رسمی دانشگاهی به کرات بر این نکته انگشت گذاشت که نگذاریم «آی.اس.آی» همان بلایی را بر سر  موقعیت دانشگاهی و انتشارات علمی ما در سطح بین المللی بیاورد که پیش از آن مجلات و انتشارات دانشگاهی در سطح داخلی دچار آن شده بودند. منظور از این سخن آن بود که با وابسته کردن استهدام و ارتقا» دانشگاهیان به نوشتن مقاله در مجلات موسوم به «علمی - پژوهشی» و با دادن امتیازی دو برابر به چاپ کتاب در انتشارات دانشگاهی نسبت به انتشارات غیر دانشگاهی، تصور آن بود که در هر دو مورد شاهد پیشرفت خواهیم بود، اما در عمل دیدیم که در هر دو مورد کار به نزول و سقوط آن مجلات و آن انتشارات در نگاه عمومی و به خصوص در نزد دانشجویان  خود اساتید کشید و روابط فساد بر انگیز بی شماری  نیز که شامل بده بستان های دانشگاهی و غیر علمی بود به راه افتاد. امروز هم اخبار گویای آن است  که همین اتفاق در حال رخ دادن در زمینه بین المللی است. اخیرا یکی از رسانه هه ها از آبروریزی چاپ یک مقاله سرقت شده در یک مجله ای اس ای  نام برده بود و امروز  بسیاری می دانند که خرید و فروش این گونه مقالات، ایجاد یک بازار عرضه و تقاضا برای آنها  و پرداخت پول و بده بستان ها از سطح مجلات  داخلی  در حال تعمیم یافتن به مجلات خارجی نیز هست: از هم اکنون برخی از مجلات شکل گرفته اند که پایه و اساسشان چاپ مقالات «دوستان» به زبان انگیسی و دادن ابعاد به ظاهر بین المللی  به آنهاست. مساله به اندازه ای حاد بوده است که در همین ماه مرداد برغم آنکه در  میانه تعطیلات تابستانی هستیم، لااقل دو مقاله در این زمینه و خطرات ناشی از آنها به انتشار رسیده است. نخست مقاله ای به قلم آقای دکتر رضا داوری اردکانی از فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی  که نسبت به خطرات تاکید بر ای.اس.آی و وابسته کردن خود به آن هشدار داده است و دیگری مقاله آقای دکتر نعمت الله فاضلی از دانشگاه علامه طباطبایی باز هم با همین مضمون. نگارنده نیز سال گذشته در  یک سخنرانی  که به آسیب شناسی علوم اجتماعی در ایران اختصاص داشت و مقاله مفصل آن بزودی منتشر می شود به این  مساله اشاره محدودی داشت. گمان ما این است که این بحث در ابتدای خود است و باید از ابتدای سال تحصیلی آینده، نگاهی بسیار جدیتر و  با یافتن راه حل هایی عملی به موضوع داشت. اما برای آنکه در این یادداشت تنها خطوط اصلی مساله را بازکنیم باید به چند نکته به صورت فهرست وار اشاره کنیم که در یادداشت های بعدی به صورت تفصیلی به آنها خواهیم پرداخت:
-    حضور بین المللی علمی آن هم در شرایطی که تنها گروه کوچکی از کشورهای توسه یافته  عرصه علم را به عرصه ای برای سلطه و قدرت تبدیل کرده اند، برای کشورهای در حال توسعه و به خصوص کشور ما امری ضروری است که تمامی دانشگاهیان و دست اندرکاران رسمی و سازمان های مدنی باید در این زمینه اقدام کنند.    
-    لازمه این حضور داشتن روابط علمی و تعریف پروژه های مشترک و رسمی میان دانشمندان ایرانی و دانشمندان غیر ایرانی و یا ایرانیان دانشگاهی خارج از کشور منتها با تمام تضمین های لازم برای مفید بودن این پروژه ها برای کشور است. ما نیازی بدان نداریم که تنها به آزمایشگاهی برای کشورهای دیگر و دانشگاهیان آنها تبدیل شویم و مناسبات باید مناسباتی متقابل باشد که طبعا برای رسیدن به یک توازن باید بیشتر به سویی که نیاز بیشتری به توسعه دارد
. در آنها توجه شود. این امر امروز کاملا در حوزه هایی همچون توسعه برنامه های توسعه ای فناورانه رعایت می شود و دلیلی وجود ندارد که در زمینه توسعه علوم انسانی رعایت نشود.
-    گسترش علوم در تمام کشورهای جهان با گسترش آنها در حوزه علوم انسانی آغاز شد و تداوم یافت و سپس به علوم طبیعی رسید. همین امروز نیز در تمام کشورهای پیشرفته از لحاظ  علمی،   فلسفه و علوم انسانی و اجتماعی پایه های علوم طبیعی و  ضمانت کننده جامعه در برابر خطرات آنها هستند، بنابراین باید از این توهم که بتوان علوم  طبیعی را  بدون علوم انسانی  و یا با دور ریختن علوم انسانی و اجتماعی رشد داد بیرون آمد.
-    وابسته کردن استخدام، ارتقا و یا پیشرفت اساتید و دانشگاهیان ایرانی به چاپ مقالات و یا اصولا انتشارات خارجی(بهتر است از این کلمه استفاده کنیم و نه بین المللی که واژه ای است که ظاهری زیبا به یک واقعیت استعماری می دهد) دقیقا اندیشه ای استعمارزده را نشان می دهد به عبارت دیگر یعنی ما خود را قبول نداریم و «دیگران»(و باز دقیق تر بگوئیم آمریکائی ها و اروپایی ها، چون آنها اکثریت قریب به اتفاق مجلات  آی.اس.آی را در دست دارند) باید به ما بگویند که چه کسی در میان ما حق دارد وارد دانشگاه بشود و پیشرفت کند یا نه. از این گذشته این امر بدان معنی است که ما از دانشمندان ایرانی بخواهیم که ثمرات کار خود را به جای آنکه در کشور عرضه کنند به رایگان به دانشگاه های خارجی بدهند و به جای آنکه زبان فارسی را که خود زمانی یک زبان بین المللی علم ودانش و ادب بود را تقویت کنند، زبان انگلیسی را به عنوان یک زبان استعماری و نواستعماری تقویت کنند. دست یافتن به یک زبان بین المللی برای علم در قالب یک زبان واحد امری ناممکن است و در این مورد در آینده بحث های جدیدی را که در حال حاضر در جهان مطرح است را  دنبال می کنیم. در این زمینه بهتر است ما به سوی چندین زبان بینالمللی و به سوی گسترش  ترجمه به مثابه یک سازوکار اساسی رابطه میان فرهنگی برویم.
-    پیشرفت در رده های دانشگاهی باید با سرعت بسیار بیشتری انجام بگیرد، رسیدن به مقام استادی، دانشیاری و استادیاری نباید چنین طولانی باشد زیرا استاد شدن در واقع نخستین قدم برای ورود فرد به کارهای جدی در سطح بین المللی است و برای این امر باید انرژی کافی در کسی وجود داشته باشد. اگر آن طور که در دانشگاههای ما مرسوم است فردی بعد ازبیست یا بیست و پنج سال یعنی درست زمانی که نزدیک به بازنشستگی اش است استاد شود، یعنی در واقع ما استادی را به مقامی تشریفاتی تبدیل کرده ایم. افزون بر این همه می دانند که رسیدن به مقام های دانشگاهی بین تهران و شهرستان ها و بین دانشگاه های مختلف در هر شهر و همچنین حتی در یک دانشگاه و دانشکده  به صورت متوازن انجام نمی گیرد و نارضایتی های بی شماری به جای می گذارد. بدین منظور باید کل نظام ارتقا را  اصلاح کرد و سازوکارهای عملی و دقیقی برای این امر در نظر گرفت تا در عین ایجاد پیشرفت علمی به ما کمک کند، فساد و بده بستان های دانشگاهی را به حداقل برسانیم.   
-    و در نهایت شاید مهم ترین مساله در آن باشد که دانشگاهیان باید بتوانند از فشارهای بیرونی و به خصوص از فشار حوزه سیاسی در امان باشند تا بتوانند بدون دغدغه به کار خود ادامه دهند البته همان اندازه که دانشگاهیان باید از دولت ها انتظار داشته باشند که که حوزه سیاسی در کار آنها دخالت نکند، آنها نیز نباید فراموش کنند که در جهان کنونی روابط سلطه و قدرت در  مباحث و مناسبات بین المللی متاسفانه حرف اول را می زنند و آنها نمی توانند بدون توجه به فرایندهای پیچیده ای که در این حوزه وجود دارد خود را فراتر از هر گونه مسئولیتی تنها در برابر تولید دانش مسئول بدانند. دانش دارای پی آمدهای اجتماعی و از جمله پی آمدهای سیاسی است که تمام کنشگران اجتاعی باید به آن توجه کنند.
* دانشیار گروه انسان شناسی، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران






نوع مطلب : درباره مقالات ISI، درباره مقالات انگلیسی، درباره مقالات فارسی، 
برچسب ها : دکتر ناصر فکوهی: انتشار گزارش های رده بندی دانشگاه های جهان که معمولا در آنها، وضعیت دانشگاه های ایران و خاور میانه به طور کلی در وضعیت مطلوبی قرار ندارد و اصولا به جز دانشگاه های آمریکایی، حتی دانشگاه های اروپای قاره ای(یعنی به جز دانشگاه های بریتانیا) نیز در آنها در رده های پائینی قرار دارند و از دانشگاه های آسیایی نیز معمولا جز چند دانشگاه چین و هند و آسیای جنوب شرقی، نامی دیده نمی شود، همواره بهانه ای به وجود می آورد که این پرسش مطرح شود که: برای بهبود وضعیت دانشگاه های کشور و حضور بین المللی بهتر و بیشتر چه باید کرد؟ دولت ایران در چند دوره اخیر با هر راه و روشی که در زمینه علوم داشتهاند ظاهرا این اصل را پذیرفته اند که جای گرفتن ایران و دانشگاهیان ایرانی در عرصه های بین المللی از طریق حضور آنها در مجلات علمی راه حل سهل الوصولی است که می تواند این موقعیت را تغییر دهد. برای این کار نیز روش انتخاب شده پیوند دادن موضوع استخدام و ارتقا و پیشرفت دانشگاهیان به نوشتن مقالات علمی - پژوهشی در مجلات موسوم به «آی.اس.آی»(یکی از سیستم های طبقه بندی متعددی که امروز در جهان برای مقالات و مجلات علمی وجود دارد) شده است. و باز بیشترین اصرار بر ارتقا علم و دانش در حوزه علوم موسوم به علوم طبیعی یا «دقیقه» و به طور کلی علوم پایه است و گاه نیز دیده می شود که پیشرفت هایی که در زمینه چاپ مقالات علمی در این زمینه(شیمی، فیزیک و ریاضیات و غیره) به صورت مبالغه آمیزی سخن به میان آورده می شود. چند سال پیش که صحبت «آی.اس.آی» برای ارتقا پیش آمده بود، نگارنده در سخنرانی ها و نوشته های مختلفی و در جلسات رسمی دانشگاهی به کرات بر این نکته انگشت گذاشت که نگذاریم «آی.اس.آی» همان بلایی را بر سر موقعیت دانشگاهی و انتشارات علمی ما در سطح بین المللی بیاورد که پیش از آن مجلات و انتشارات دانشگاهی در سطح داخلی دچار آن شده بودند. منظور از این سخن آن بود که با وابسته کردن استهدام و ارتقا» دانشگاهیان به نوشتن مقاله در مجلات موسوم به «علمی - پژوهشی» و با دادن امتیازی دو برابر به چاپ کتاب در انتشارات دانشگاهی نسبت به انتشارات غیر دانشگاهی،
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :